فلارد سرزمین دودمانهای کهن(خداداد سعیدی)
به نام خداوند هفت آسمان خدای زمین و خدای زمان
از روزگاران درازی که بر این پهنه گیتی سپری گشته، طبعا انسانهای زیادی بر آن نظاره گر بوده اند و در سایه همین احوال، جهت بهره مندی از مواهب و نعماتش، مکانی را برای آرامش و زیستن انتخاب کردهاند و از این جهت به دسته، گروه، طایفه و ... تقسیم گشته اند.
همه دستاوردهای بشر نوعا صورتی تکاملی داشته و از این سو پیشرفتهای فراوانی در ازمنه مختلف صورت گرفته که اوج آن در قرن اخیر بوده است لیکن تفکرات گذشته سنگ بنای مناصب علمی و عملی این روزگار است لذا جهت آشکار شدن بهتر تجربیات بشری نگاه به گذشته، چرخ رونق امروز را سریع و منطقی تر به حرکت درآورده است.
دودمان یونکی (اینکی) خود یکی از کهن ترین گروهی است که در منطقه فلارد در روستاهای ده کهنه ، نارمه ، یونکی و ... روزگار میگذرانند.
بنا بر اسناد و مدارکی که در اختیار نگارنده است حداقل قدمت این دودمان به بیش از 400 سال بالغ است که البته در فلارد ساکن شده اند – اگر چه روایات معمرین، تاریخی با سابقه تر را نشان میدهد. صحت مدعای فوق را سنگ قبری که در روستای ده کهنه – در جوار روستای امامزاده حسن- موجود است به اثبات رسانیده ، همچنین حضور تعدادی از این طایفه به همراه ایل درویش و طایفه مال احمدی حتی در حادثه حمله افغانها (1135-1140 ه ق ) به لردگان از طریق مرز سمیرم به فلارد و از این جایگاه به خانمیرزا ( که سیاستگذاری آن زمان مناطق سهگانه در آنجا شکل میگرفت) در منابع گزارش شده است.
در نگرشی دیگر نسبت به این طایفه، مطالبی ارائه میگردد تا رنگ و بوی بهتری از حقایق آشکار شود. در نگاه به روستاهایی که طایفه یونکی در آنجا مسکن اختیار کرده اند نکته ای که قابل تامل است مرزنشینی است که از مسائل بسیار تاثیرگذار و حیاتی است – اگر چه در حوزه استحفاظی فلارد به روستاهای متفاوتی میتوان اشاره داشت که هر کدام به قسمتی از مرز با ایلات ساخته شده اند- لیکن نزدیکترین مرز آبی- خاکی که فلارد را از بویر احمد متمایز میسازد از جهت جنوب غرب و غرب روستاهای ده کهنه – قرح و یونکی است. مع هذا انتخاب طوایف و گروهی از اقوام جهت گزینش در مناطق مرزنشین خود دلیلی بزرگ است از حیث دلاوری و سرزندگی و از سوی دیگر مرزنشینی میبایست با سیاست تعامل همراه باشد که مدافعان اولیه هر سرزمینی میبایست آن را دارا باشند. و در روستای امروزی یونکی به وضوح هویدا است.
نکته دیگر که قابل تامل است موقعیت فعلی روستای یونکی در حصار دو روستای دشت پاگرد و کلواری است به طوری که همگان اذعان دارند در گذشته ای نه چندان دور رتق و فتق امور فلارد در این دو روستا (دشت پاگرد و کلواری) صورت میگرفت اگر چه در سنواتی نیز به روستای کندر میرسید آیا در تیررس بودن مکانی که از دو نقطه تاثیرگذار حفاظت را سرلوحه پیدایش قرار داده است نشانه چابکی، سرزندگی و دلیری دودمان نیست؟
لذا مراتب فوق از آن جهت بیان شده که ظاهرا در یکی از وب سایتها مطالبی نوشته شده و سوء تفاهمی نسبت به طایفه یونکی صورت گرفته است اگر چه نویسنده آن مشخص نیست لیکن هر گفتار و نوشتاری شایسته وقع نیست و نمیتوان آن را حقیقت شمرد و اگر هر نویسنده ای مصداق شعر بلند حکیم توس را که فرموده است :
بزرگش نخوانند اهل خرد اگر نام نیکان به زشتی برد
چو خواهی که نامت رود در جهان مکن نام نیک بزرگان نهان
در جان پرورش داده باشد خویشتن را به نیات سوء آراسته نمیگرداند.
همچنین پژوهشی در حوزه فلارد در حال انجام است که در صورت به ثمر نشستن و توفیق انتشار به همه طوایف و رویدادهای فلارد و بعضا شهرستان لردگان پرداخته است.
در پایان از آقایان مهندس احسان یزدانپناه و مهندس روح الله سعیدی ابواسحاقی نیز که مساعدت زیادی نمودند صمیمانه تشکر مینمایم.
سپاسگزارم: خداداد سعیدی
چون در قدیم الایام این روستا پوشیده از جنگل های فراوان بوده و ضمن اینکه باغهای فراوان داشت این منطقه را باغسو (باغستان) گفته اند که در طی زمان به باساقی (امروزه در بین مردم منطقه و خود اهالی روستا این نام رایج است) و نهایتا ابواسحاق تبدیل شده است.